Over dit album

In de platenkast van mijn ouders stonden liedjes van Wim Sonneveld, Toon Hermans en Jules de Korte. De teksten waren rijk van taal, vertelden verhalen die ik kon meevoelen, en werden begeleid door meeslepende muziek. Zo werd ik verliefd op het Nederlandstalige lied, een liefde die daarna is verbreed en verdiept. In de jaren dat ik op de Toneelacademie Maastricht zat (1994-1998) heb ik al een aantal van de nummers die ik nu zing uitgevoerd, en ook de jaren daarna ben ik blijven zingen. Ook leerde ik de muziek van andere grote Nederlandstalige zangers kennen. 

De afgelopen honderd jaar zijn er prachtige nummers gemaakt. Met dit album wil ik eer betonen een aantal van mijn favoriete. In geweldige samenwerking met Sander Geboers en Wim Veenhof heb ik ze mijn persoonlijke invulling gegeven. 

Dit album is ook een ode aan het Nederlands zelf. Het is ons belangrijkste gemeenschappelijk bezit, dat we moeten koesteren, wakker kussen, maar ook aanvullen met nieuwe verhalen. Om de daad bij het woord te voegen, is het elfde nummer op dit album daarom van mijzelf.

Boris.

De videoclips

Op deze website worden de nieuwste videoclips van het album Niemand dan wij gezet. Abonneer je hier op het Youtube kanaal. Luisteren van de nummers kan ook, via Spotify en Apple Music. Je kunt de CD bestellen via Trip around the world.

DE ENKELING

Dit nummer is oorspronkelijk gezongen en geschreven door Jules de Korte, in 1955. Het is een kort en bondig liedje over 'de enkeling' die alleen staat, en wiens vrije woord niet wordt gewaardeerd. De Korte zong het met alleen piano, en ook in onze uitvoering houden we het bij 1 instrument. Wel hebben we aan het eind een muzikaal tussenstukje weggehaald om het nummer iets minder statig te maken. Ik vind het een prachtig verhaal dat universeel is. Daarom hebben we voor de clip gekozen voor allemaal standbeelden van 'vrijdenkers', die ook zijn tegengewerkt in hun visie op de wereld. Ieder van hen zijn enkelingen die de 'middelmaat' of de gevestigde orde ter discussie hebben gesteld. Je ziet Aletta Jacobs (voorvechter van vrouwenkiesrecht), vrouwen in het verzet, Spinoza, Herman Heijermans, Multatuli, Anne Frank enzovoort. Ook zie je De Schreeuw, het beeld dat speciaal voor Theo van Gogh is gemaakt, na de moord op hem.

TELKENS WEER

In 1975 kwam de film 'Rode Sien' uit. De titelsong was 'Telkens Weer' gezongen door Willeke Alberti. De tekst is van Friso Wiegersma (de partner van Wim Sonneveld) en de muziek van Ruud Bos. Ik wilde dit lied zeer graag op het album hebben, omdat ik het zo puur en mooi vind. Samen met pianist Wim Veenhof hebben we de zetting van de melodie wel een beetje anders gemaakt, en ik heb de melodie op een aantal plekken anders gezongen. Een nieuwe versie dus! Toen ik bij dit nummer het arrangement van de violen hoorde was ik helemaal betoverd. De clip hebben we midden februari 2020 opgenomen in Akhnaton in Amsterdam, geregisseerd door Ramon van Bree. Het idee van het vele rook in de clip had ik opgedaan in Londen, bij een tentoonstelling in Tate Modern. Daar was een gigantische installatie waar je in kon lopen en waar je geheel werd omringt door een kleuren rook. Zo'n effect wilde ik ook in deze clip: dat je verloren bent in de mist. De rookmachines die daarvoor moesten zorgen gaven tijdens het filmen wel problemen. Er was namelijk een paar weken voor onze opnames een brand geweest in Akhnaton, en de herstelwerkzaamheden waren nog niet helemaal klaar. Daardoor sijpelde grote hoeveelheid rook door het plafond, naar de bovenburen. Die hadden de brandweer gebeld. Opeens stonden er twee grote brandweerauto's voor de deur. Gelukkig konden we vertellen dat de rook geen schade kon, en dat er niks aan de hand was. De bovenburen waren geschrokken, maar werkte daarna heel aardig mee.

Ik lig zo vaak te denken

Dit liedje is geschreven door Wim Kan in 1949. Hij was een cabaretier die in zijn tijd veel voorstellingen maakte over politieke onderwerpen. Hij verzorgde ook zeer lang de Oudejaarsconferences, Hij bezingt in dit liedje hoe mensen heel verschillend zijn, maar in bed gelijk. Toen werd het begeleid door enkel een piano. In mijn versie met piano, bas, drum, strijkers en koper. Bovendien maakte Flo de Goede hier de clip. Zijn tekeningen zijn in zwart-wit, waardoor het geheel een heel klassiek gevoel geven. Hij heeft dit met verschillende technieken getekend. Erg geestig ook. De tekst van het liedje heb ik wel wat aangepast. Oospronkelijk waren er veel verwijzingen naar actuele politiek, maar daardoor was het liedje letterlijk gedateerd geworden. Dus in plaats van de tekst 'Terwijl je weet van Ot en Sien, van Sartre tot aan Stalin' heb ik er van gemaakt: 'Terwijl je weet van melkman, van Koningin, tot aan Tiran'. En er is ook een soort cabaret-intermezzo geschrapt. Daardoor is het liedje nu opeens van alle tijden geworden.

Haal het doek maar op

Deze song is oorspronkelijk van Wim Sonneveld. Geschreven begin jaren zestig. We hebben in de muziek gekozen om groots uit te pakken. Van dit relatief bescheiden uitgevoerd nummer hebben we hier een bigband versie gemaakt. Ook in de videoclip is er gekozen voor het grote gebaar. Roman Brasser heeft een fantastische choreografie gemaakt, en de dansers leveren geweldig werk! De buitenopnames zijn rond het Leidseplein in Amsterdam geschoten, omdat daar meerdere theaters te filmen zijn. Zo zie je de Stadschouwburg, het De La Mar Theater en Theater Bellevue. In dat laatste theater hebben we het meeste opgenomen. Zowel de kleedkamers als de opnames op het podium. Het Bellevue Theater heeft alleen 1 probleem: het heeft geen rood gordijn. En een clip die 'Haal het doek maar op' heet, moet natuurlijk wel een gordijn bevatten. Ik heb contact gezocht met het De La Mar Theater en ze hadden exact een half uur ruimte waarin we de opnames met doek hebben mogen filmen. De technici hadden in dat half uur namelijk een koffiepauze. We hebben in razendtempo de noodzakelijke shots opgenomen. Overigens is deze clip al opgenomen voor de corona lockdown, dus de 1,5 meter was hier nog niet nodig ;-). Het is mijn ode aan het theater!

Opstaan

Opstaan is het eerste nummer dat ik uitbreng. Mijn debuut! Het is ook het enige nummer op het album 'Niemand dan wij' waar ik zelf de muziek en tekst voor schreef. Als je het nummer hoort zou je kunnen denken dat ik het op de 'corona-tijd' geschreven heb. Maar dat is niet zo. Dit nummer schreef ik tijdens een lange treinreis, al meer dan vijf jaar geleden. Het gaat over alle ellende die een mens kan overkomen, zowel persoonlijk als maatschappelijk. Een groot gedeelte van het nummer is dus behoorlijk donker en pessimistisch. Maar het nummer heet niet voor niets 'Opstaan'. Ikzelf ken het ook dat je soms na een donkere periode opeens op een ochtend wakker wordt en denkt: het is lichter geworden. En dat je weer plannen maakt. Dat je weer 'opstaat' en gaat bewegen. En dat het daarna weer beter met je gaat. Dat geldt niet alleen voor ons in het persoonlijk leven, maar ook voor ons als samenleving. Hoewel 'Opstaan' niet is geschreven voor deze specifieke corona-periode komt het misschien wel van pas. Het is nu een moeilijke tijd, maar zolang we er maar weer uit opstaan en blijven bewegen, handelen en handen en uit de mouwen steken, kan het weer goed komen. Hoewel dit nummer ook al was opgenomen voor dee corona-tijd, is de clip wel tijdens de lockdown van 2020 opgenomen. Met een zeer kleine crew aan camera en licht hebben we op verschillend locaties gefilmd. Jullie zie de Maasvlakte, de bossen van Driebergen en omgeving, verschillende plekken in Amsterdam en ook een aantal studio-opnames. De graffiti die in de clip te zien is, heb ik zelf gefilmd op de NDSM-werf in Amsterdam-Noord, maar ook al eerder in Soho en Bricklane in Londen.